De Laatbloeier

cropped-de-laatbloeier-01-01.jpg

OPZOEKEN: Laatbloeier

  1. Laatbloeier – De term laatbloeier wordt vaak gebruikt als aanduiding voor een persoon, een organisatie of soms zelfs een product dat later dan vergelijkbare anderen bepaalde eigenschappen aan de dag legt. De term ontleent zijn kracht uit het voorbeeld van een bloem die minder snel opkomt of opengaat dan andere bloemen in de omgeving. Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Laatbloeier
  2. LAATBLOEIER – 1] Laatbloeiende plant; 2] Naakte juffrouw (tijloos) (crypt.); 3] Persoonsbenaming; 4] Plant. Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/LAATBLOEIER/1

 RESULTATEN ENCYCLO ONLINE ENCYCLOPEDIE – http://www.encyclo.nl/zoek.php?woord=laatbloeierBar [Single]

LAATBLOEIER

We hebben 3 puzzelwoorden gevonden

5 letters   ASTER
8 letters   CHRYSANT
11 letters  HERFSTBLOEM

RESULTATEN MWB PUZZELWOORDENBOEK – http://www.mijnwoordenboek.nl/puzzelwoordenboek/LAATBLOEIER/1

Bar [Double]

Hoezo ‘Laatbloeier’?

Omdat mij al zo vaak is gevraagd waarom ik mijzelf De Laatbloeier noem, zal ik hier maar tekst en uitleg geven (vooral om te voorkomen deze vraag veelvuldig te moeten blijven beantwoorden). Ik loop richting de veertig en wanneer ik terugblik op de tot dusver afgelegde route, kan ik enkel zeggen dat ik een bijzonder mooi leven heb gehad. Maar ik moet ook tot mijn spijt toegeven dat ik ontevreden ben over wat ik tot dusver heb bereikt. Vooral omdat ik, bij vrijwel alles wat ik ondernam, ben bestempeld als talentvol. Wat het extra wrang maakt dat ik tot op heden daar niet de vruchten van hebben weten te plukken.

Sterker nog, een kleine drie jaar terug heb ik de bodem van de put bereikt. Slechts één voorval ontketende een kettingreactie. En van de ene op de andere dag was ik gezinloos, dakloos en werkloos. Hiervan werd ik uiteraard verstandloos en bij overmaat van ramp werd ik ook nog stemloos. Kortom, er was zoveel loos dat emotionele instabiliteit niet meer een optie was, maar een onontkoombaar feit. Dus nu ik, na drie jaar de Weense wals van twee stapjes vooruit en eentje achteruit, weer ongeveer ben waar ik was voor mijn leven leek te eindigen, wil ik mijn vizier op de toekomst richten. Maar om mezelf niet tweemaal aan dezelfde steen te stoten, zal ik mijn verleden onder ogen moeten zien en aan eerlijke zelfreflectie moeten doen en daaruit de nodige lessen trekken.

Als ik héél eerlijk ben, ben ik het beste te omschrijven met het gezegde: ‘twaalf ambachten, dertien ongelukken.’ Maar ik heb die twaalf ambachten wel gedaan en dus ook de nodige ervaring vergaard. Het heeft mij alleen nooit het gevoel van geluk gebracht, waar ik wel naar op zoek was. En zoals het spreekwoord doet geloven eindigde elke onderneming met abrupte en rigoureuze veranderingen. Overal ben ik met goede referenties vertrokken, maar ik beschouw ieder vertrek nog steeds als ‘Ga terug naar start, u ontvangt géén 100 euro!’ Dit gevoel komt vooral doordat ik totaal geen vooruitgang heb geboekt op de maatschappelijke ladder.

Maar dat kan ook helemaal niet, want juist die dingen waar ik goed in ben én die mij gelukkig maken, ben ik steeds minder gaan doen. Zo heb ik altijd al leuk getekend, aardig gezongen en mijzelf daarbij met (bas-)gitaar of piano begeleid, rare verhaaltjes geschreven en een uitgesproken mening of opgekropte emoties vertolkt in gedichten of songteksten. Doch iets van die creatieve uitspattingen publiekelijk maken is tot voor kort altijd uitgebleven. Die tijden behoren nu tot het verleden.

Nu mijn kruin aan het uitdunnen is en mijn buik aan het uitdijen, sta ik als gastzanger op een onlangs uitgebracht EP’tje; heb ik de hoofdpersonen voor een stripboek vormgegeven; co-schrijf ik de eerste verhaallijn voor deze strip; en ben ik aan het schrijven aan mijn eerste informatieve kinderboek. Al met al, zijn slechts deze feiten al genoeg reden om mijzelf een laatbloeier te noemen. Toch heeft het nog een extra functie. Het is namelijk een mantra, die ik mijzelf blijf herhalen. Welke mij vertelt dat de mooiste momenten in mijn leven nog voor mij liggen als ik er maar hard genoeg voor werk.

Waarom bloggen?

Eigenlijk zocht ik een eenvoudig startersmedium om een publiek te bereiken met mijn schrijvelarij. Zo ben ik twee jaar geleden aan mijn eerste blog begonnen, met als doel dat ik een zichtbaar portfolio opbouwde. Helaas waren mijn eerste twee blogs geen lang leven gegund, doordat ik in beide blogs blogde over mijn re-integratietraject die tweemaal eindigde in juridisch getouwtrek. Mij werd destijds geadviseerd om niet verder te bloggen, omdat dit een negatief effect op de procedures kon hebben. Ondanks dat het gesteggel nog niet helemaal is afgerond, ben ik nu toch aan mijn derde blog begonnen. Aangezien ik niet meer in een re-integratietraject zit en dus sowieso niet meer uitsluitend over dit thema kan schrijven, ben ik van mening dat ik gewoon weer moet gaan schrijven.

De re-integratie was slechts een fase in mijn leven, dus zelfs zonder juridische problematiek zou vroeg of laat onverbiddelijk een einde komen aan de ‘blogs uit het DWI re-integratietraject met een lach.’ Deze nieuwe blog zou een column-achtige kwaliteit hebben. Met op licht satirische wijze hedendaagse ethiek belichten als eerste gedachte. Maar vaker dan eens per week geestig uit de hoek komen over ethische zaken is erg moeilijk. Kortom, we zien wel hoe deze blog zich ontwikkeld. Wel had ik al wat ideetjes over terugkerende elementen in de blog, zoals:

Gedichtsdag: Op de eerste dinsdag van de maand een gedicht, songtekst of andere rijmelarij.

Road2Success: Op woensdagen kijken we even terug op de afgelopen week om te belichten welke stappen er zijn genomen zodat met recht gesproken mag worden van laatbloeien.

En uiteraard zou ik graag mijn lezers leren kennen, zodat ik beter kan inspelen op de wensen van mijn publiek! Dus laat gerust een reactie achter of zomaar een berichtje. Het wordt geapprecieerd!

Ondergetekend,

Uwe ouwehoer De Laatbloeier

Advertenties

6 gedachtes over “De Laatbloeier

  1. Beste Dennis, namens de Volkskrant zou ik je graag willen spreken over je reïntegratie-ervaringen. Zou je me kunnen mailen? Dank je wel!
    Hartelijke groet,
    Jonathan Witteman

    Like

  2. Zelfs vrij lange tijd na je laatste epistel lezen blijkbaar toch nog mensen je relaas.. Vond je ervaringen bij de DWI Laarderhoogtweg interessant genoeg. Hoor er n.l. nog al eens vreemde berichten over maar gezien de vogels van allerlei pluimage lijkt dat me niet vreemd. Inmiddels wel al ontworsteld aan de DWI?.

    Like

    • Helaas heb ik nog steeds te maken met de nukken van de DWI, dat is overigens ook de reden dat ik zo lang niets heb geschreven. Eerst moet er een conflict afgehandeld worden, waarna ik hoogstwaarschijnlijk deze complete blog eerst ga verversen en vernieuwen. Om vervolgens, met een jaar vertraging, verder ga schrijven (om mezelf niet tegen te werken bij mogelijke juridische procedures).

      Over de praktijken aan de Laarderhoogtweg kan ik vertellen dat de meeste berichtgeving klopt, maar het heeft voor mij geen zin om hier een politiek manifest te publiceren. Mijn doel is nooit geweest om over de wantoestanden te berichten, ik probeer mensen te vermaken (al is dat bij de laatste verhaaltjes niet al te goed gelukt, naar mijn mening) en dan komen sommige wantoestanden aan het licht (maar met name omdat ze ook een hilarische zijde hebben, zoals veel meesterlijk domme dingen geestig zijn).

      Like

  3. Geen idee waarom, maar je prettig gestoorde kijk op de wereld heeft me altijd al geboeit en ondanks dat we het op veel vlakken naar aller waarschijnlijkheid niet eens zijn (neem als voorbeeld ‘de pietendiscussie’) ga ik je volgen en wellicht wel stalken. Ik kijk uit naar je volgende hersenspinsels.

    Een welgemeende groet,
    Dave

    Liked by 1 persoon

    • Bedankt, Dave! En om eerlijk te zijn, ik denk niet dat ik je zo’n warm hart toe zou dragen als ik doe (nu alweer, de afgelopen bijna 15 jaar), wanneer wij het over alles eens zouden zijn. Dus ik ben erg blij dat je me komt stalken, alhoewel ik eigenlijk wel de voorkeur geef aan blondines!

      PS: Qua die pietendiscussie, begrijp me a.u.b. niet verkeerd, want ik ben niet voor of tegen! Ik begrijp beide partijen en heb er (pas sinds een paar jaar) geen emotionele investering meer in. Persoonlijk zie ik mijzelf meer als een soort scheidsrechter, maar jij en ik weten dat scheidsrechters sowieso partijdige klootzakken zijn. Maar ik draag in ieder geval niet bij aan de verharding van de discussie en de ontstane patstelling!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s