Nooit meer een nationale Vrouwendag

Emancipatie spotprent - Glazen PlafondVerdeeldheid is een slechte voorbode

Vandaag is de Internationale Vrouwendag, één van de dagen die emancipatie (en dan ‘vrouwenemancipatie’ in het bijzonder) promoot. Dus wie hoopte dat het een dag was waarop de man zijn horizon mag verbreden en kijken naar exotische dames, zal enigszins bedrogen thuiskomen. Maar ja, wat weerhoudt je om op een andere dag je hoop op een interraciale verhouding na te jagen? Uit ervaring kan ik je vertellen dat de kindjes die uit dergelijke relaties voortkomen bijzonder mooi zijn. Om het niet te hebben over de bevordering van genetische variatie die gepaard gaat met het doorbreken van de continentale inteelt trend.

Maar wat zeg ik niet? Oh ja,… Hier, in het door mij zo geliefde kikkerlandje, is het over 4 dagen pas Vrouwendag. En niet alleen Nederland heeft op een andere dag dan 8 maart een nationale Vrouwendag. Nu is het allemaal wel te verklaren, met uiterst legitieme redenen, waarom meerdere landen op andere data de vrouwenemancipatie een obscuur podiumpje gunnen, maar zoals mijn subjectief gebruik van bijvoeglijk naamwoorden doet vermoeden, vind ik deze verdeeldheid niet bepaald in het voordeel van het te behalen doel.

Een na te jagen waardige utopie

In de wetenschap dat de volgende opmerking(en) op enig kritiek kan(/kunnen) rekenen, ben ik van mening dat met name geslachtsemancipatie een utopie is. Een ideaal waarvan het streefdoel nooit bereikt kan worden. Overigens wel een utopie die zoveel als mogelijk dient te worden nagejaagd. Maar zeker niet door als een jonge reu achter loopse feministen aan te hobbelen. Want zoals de naam ‘feminist’ dient te doen vermoeden, is dit een groep die zich enkel inzet voor de belangen van vrouwen. Zo is tevens het gebruik van het woord ‘vrouwenemancipatie’ in een feminiene cultuur bedenkelijk en des te zorgelijker dat een woord zoals ‘geslachtsemancipatie’ niet bestaat aldus de Dikke Van Dale.

Er mag dus worden aangenomen dat zij niet per se gelijkheid van man en vrouw voor ogen hebben (als ze dat wel hebben, mogen ze hun naam wel veranderen). Nee, dit is slechts een mijlpaal, een moment om de champagne open te trekken om vervolgens door te stomen en een onbalans in het voordeel van vrouwen te bewerkstelligen. Ik wil hier overigens niet mee insinueren dat dit met opzet wordt gedaan. Het is nu eenmaal de menselijke aard om een onbalans te bestrijden met een onbalans aan de andere kant van de wip-wap. Hoe vaak feministische organisaties ook roepen dat zij gelijke rechten voor man en vrouw nastreven, blijf ik daar achterdochtig over. En deze achterdocht groeit naarmate deze organisaties harder roepen.

Iedere Yang heeft een Yin nodig

Persoonlijk ben ik een voorstander van elke vorm van emancipatie, wie is er nu niet voor gelijke rechten en behandeling van één ieder? Maar waar échte emancipatie, ondanks de nog erg lange af te leggen route, realistischer is waar het bijvoorbeeld rassen of seksuele oriëntatie betreft, is op basis van geslacht een totaal andere kwestie. En dit komt door het simpele feit dat de fysieke verschillen tussen man en vrouw wezenlijk immens zijn. Geen man kan weten hoe het is om nieuw leven in de buik te voelen groeien; noch wat het is om je stemmingen, door oestrogeen geteisterd, alle kanten uit te zien schieten. Nee, wij mannen weten alleen dat er momenten zijn dat we beter ‘ja’ en ‘amen’ kunnen zeggen, om vervolgens ‘m als een speer te smeren en over enkele dagen pas dat ernstige gesprek aan te gaan.

Maar ook vrouwen hebben totaal geen benul van wat testosteron met de man doet. Helaas is het merendeel aan gevolgen van dit hormoon in menig westerse beschaving gedemoniseerd. Kortom, de mannelijkheid wordt ontkent en zelfs als onwenselijk beschouwd. Nu moet ik wel toegeven dat sommige, aan testosteron onderhevige, gedragingen ook niet bepaald bijdragen aan cohesie binnen een samenleving (en nog minder aan een samenleving in vredestijd). Maar in principe zijn veel gevolgen van het oestrogeen eveneens niet bevorderlijk voor diezelfde cohesie (vooral niet gedurende oorlogstijd). Wat niet wegneemt dat testosteron én oestrogeen er nu eenmaal zijn en we zelfs ons bestaan aan die maffe hormonen te danken hebben.

Aan de hand van een MRI-scan is al het verschil tussen een mannelijke en vrouwelijke brein aan te duiden. Wat niet zo vreemd is, want ook die hersenen worden beïnvloedt door andere doseringen van de welbekende hormonen en tevens door de organen die zij besturen. Nu zijn er mensen die graag de hogere hersenactiviteit aanhalen om superioriteit te eisen, maar er zijn ook argumenten om juist het tegendeel te bewijzen. Zo spreekt men nooit van een superieure computer, wanneer deze al z’n capaciteiten aanspreekt om een opdracht uit te voeren, waar een andere slechts de helft van z’n capaciteiten gebruikt om dezelfde opdracht in hetzelfde tijdsbestek te voltooien. Nee, geen van beiden geniet superioriteit, mits geen specifieke taak op handen is. Maar ik dwaal af!

Een betere toekomst begint hier

Ondanks dat in de westerse cultuur, op menig punt, meer masculien dient te worden om de balans te herstellen, moet ook ik onderkennen dat er nog zat aspecten zijn aan te wijzen waar vrouwen nog achtergesteld worden én waar dit niet zo hoeft te zijn (om het niet te hebben over de wereldwijde positie van vrouwen). Over de gehele linie is de man nog bevoorrecht, dus ga ik ook nog niet zeiken over de naam. Nog niet! En om sneller resultaat te boeken, zou het beter zijn als de Internationale Vrouwendag ook daadwerkelijk dé Internationale Vrouwendag zou zijn. Zodat deze dag daadwerkelijk invloed kan hebben op de wereldpolitieke agenda en de voorvechters van gelijke rechten voor vrouwen en mannen niet meer verdeeld zijn over zoiets futiels als een datum.

Nu snap ik wel dat 8 maart 1908 een datum is die vooral voor de Verenigde Staten belangrijk is en dat deze datum nog minder beduidend is, wanneer je meerekent dat die praktisch aan het einde van een periode die de geschiedenisboeken inging als de Eerste Feministische Golf plaatsvond, maar met verdeeldheid is nog nooit een strijd gewonnen (uiteraard wel voor degene die de verdeeldheid zaait) en momenteel lijkt een meerderheid die 8 maart te hanteren. Dus laat één, door alle landen gehandhaafde, datum (8 maart) voor Vrouwendag bijdragen aan het zo dicht mogelijk benaderen van de utopie genaamd ‘geslachtsemancipatie’, mits de bevoorrechte positie van vrouwen naar aanleiding van de menselijke paringsdans daarbij in acht genomen wordt.

DeLaatbloeier [Logo]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s